Credit © iStock/SPmemory
Credit © iStock/SPmemory

Boeddhisme, moderniteit en creativiteit in de Witte Tempel van Chiang Rai

2 minuten lezen

Dit verhaal wordt vertaald met behulp van technologie.

Deze tekst is in het Nederlands vertaald uit de oorspronkelijke taal English.

Een buitengewone combinatie van boeddhisme, moderniteit en persoonlijke creativiteit, de Witte Tempel van Chiang Rai in Noord-Thailand is een niet te missen bezienswaardigheid. Artistiek, spiritueel, onvoorspelbaar, het is veel meer dan een plaats van aanbidding. Het is een postmodern meesterwerk van één enkele kunstenaar, Chaloemchai Khositphiphat, die zijn leven aan dit project heeft gewijd. Het resultaat is opvallend, krachtig genoeg om je direct verlichting te geven, zoals een Zen koan.

Samsara in verf en steen

Hier is een raadsel voor u: hoe combineert u Harry Potter, ruimteschepen, de gebeurtenissen van 9/11 en Boeddha Gautama in één zin? Moeilijk, is het niet? Nou, een geïnspireerde Thaise kunstenaar heeft ze allemaal gecombineerd in één tempel. Voeg daar nog milieukwesties, satellieten, Michael Jackson, Neo van The Matrix, Hello Kitty, Angry Birds en heel wat draken aan toe - er moeten draken zijn. Plaats ze zo dat ze een spirituele eb vormen, die zich geleidelijk terugtrekt als je naar binnen gaat om regenbogen en lichtstralen bloot te leggen. Werk dit beeld van sereniteit af met één brandpunt: Heer Boeddha. Witkalk de buitenmuren tot ze glinsteren, steek er stukken gebroken glas in om ze nog meer te laten glinsteren. Omring dit met andere bizarre structuren: een zwakke brug over een zee van hebzuchtige mensenhanden, het angstaanjagende hoofd van de filmische Roofvis, futuristische kinnari (hemelse wezens), en een gouden openbaar toilet. Dat is Wat Rong Khun, een tempel als geen ander in Thailand. Eclectisch? Hectisch? Schijnbaar zinloos? Nou, dat is Samsara ook, de cyclus van ons wereldse leven. Dit is precies wat de auteur en enige sponsor van dit buitengewone artistieke project beweert te hebben geïmpliceerd.

© Mark Levitin
© Mark Levitin

Het werk van één enkele man

Toen de plaatselijke boeddhistische gemeenschap niet in staat was om de fondsen te verzamelen voor de restauratie van de vervallen tempel van Rong Khun dorp bij Chiang Rai, bood een beeldend kunstenaar, Chaloemchai Khositphiphat, aan om het initiatief te nemen. Hij investeerde zijn financiën, zijn artistieke visie en spirituele ideeën en begon in 1997 met de wederopbouw van Wat Rong Khun. Het is nog steeds een werk in uitvoering en de datum van voltooiing moet nog worden geraden. De werkzaamheden zijn bovendien vertraagd door de aardbeving in mei 2014, waardoor de gebouwen beschadigd zijn geraakt. Inmiddels zijn ze gerestaureerd en opengesteld voor het publiek, en de bouw gaat door. In zekere zin kan dit worden beschouwd als een andere representatie van samsara: een schijnbaar eindeloze strijd met het chaotische universum. En de geschiedenis van de Witte Tempel laat zien dat deze kan worden overwonnen door toewijding en creativiteit.

© Mark Levitin
© Mark Levitin

Op bezoek bij Wat Rong Khun

Het getuige zijn van deze artistieke mix van boeddhisme, moderniteit en creativiteit vereist geen buitengewone inspanning. Directe bussen naar de Witte Tempel vertrekken regelmatig vanaf Chiang Rai Bus Station. Er is nu een toegangsprijs voor buitenlanders - 50 THB (~1,5€) op het moment van onderzoek. De openingstijden zijn van 08:00-17:00 uur. Houd er rekening mee dat het een boeddhistische tempel is, geen openluchtgalerij. Kleed je bescheiden, gedraag je verstandig. Bekijk de schilderijen van Chaloemchai Khositphiphat, minder monumentaal, maar even spiritueel, in het aangrenzende museum. En vergeet niet het toilet te bezoeken - een opzettelijk weelderige, goudkleurige hint over de werkelijke waarde van de wereldse rijkdom.

Wat Rong Khun, Chiang Rai
Wat Rong Khun, Chiang Rai
Pa O Don Chai, Chiang Rai District, Chiang Rai 57000, Thailand

De schrijver

Mark Levitin

Mark Levitin

Ik ben Mark, een professionele reisfotograaf, een digitale nomade. De afgelopen vier jaar ben ik in Indonesië gestationeerd; elk jaar breng ik daar ongeveer zes maanden door en de andere helft van het jaar reis ik naar Azië. Daarvoor was ik vier jaar in Thailand, waar ik het land van alle kanten heb verkend.

Andere reisverhalen voor u